Met de verticuteerhark door het werk!

Met de verticuurhark erdoorheen. De lelijkheid en kale plekken die erna te zien zijn. Dat gehavende. Heerlijk, confronterend. Doe je dat wel eens in je team of organisatie? De verticuteerhark erdoorheen halen?

Ik vind het het altijd weer spannend. Die ruwe behandeling, om te ontdekken wat er echt gras is en wat niet.

Het is nodig.

Want als gras in het nieuwe seizoen weer een kans wil hebben om te groeien, heeft het ruimte nodig. En zuurstof bij de wortels. (Ik praat hier trouwens echte kenners na, als eenvoudige hobbystadstuinbewerker!) Ik zie ieder jaar weer dat het werkt. Na een paar weken veert de tuin op en gaat de grasgroei aan. Met wat hulp van nieuw graszaad en mest.

Het is makkelijk om het idee van gras, groeien, ruimte, zuurstof en mos toe te passen op het werk van een organisatie of team. Want als gras de bedoelde producten en diensten zijn, de bijdrage van je team of organisatie aan klant en maatschappij. Dan zijn dode grasresten wat er in de loop van tijd bleef liggen, en niet uit zichzelf wegging. En mos wat er willekeurig bijgroeide. Goedbedoelde extra taken en randactiviteiten. Voor ieder onderdeel was er op zich toen wat voor te zeggen. Maar in het geheel verstikken ze de kern van het werk, leiden af en maken dat je échte bijdrage onder druk komt te staan.

Het vraagt een soort rigoreusheid om hier op in te grijpen. Je niet in de luren te laten leggen door de groene aanblik van die viltlaag van mos en grasmaaisel. Het is voor veel mensen niet de makkelijkste interventie bij veranderprocessen en leiderschap: verticuteren. We zijn gewend vooral weer toe te voegen. Telkens méér te doen. Iets eraf halen is ongemakkelijk. Dat betekent bijvoorbeeld nee zeggen, niets doen, laten gebeuren, risico lopen, iemand teleurstellen, iets niet hebben, niet zeker weten of iets loslaten of verliezen. Daar zijn mensen niet zo van.

Maart is een gebruikelijke verticuteermaand voor gras. Goed om ook een maand voor je team of organisatie te plannen?